Ιεραποστολική συγκομιδή

(Αναδημοσίευση από το περιοδικό «Ανάπλασις»)

Εάν έχει να επιδείξει κάποιο αξιόλογο έργο γενικότερα η Ορθόδοξη Εκκλησία στις μέρες μας, ως τέτοιο πρέπει να θεωρηθεί η Εξωτερική Ιεραποστολή. Και είναι παρήγορο ότι στη χώρα μας κυκλοφορούν 5 ιεραποστολικά περιοδικά, τα οποία κάθε μήνα δίνουν ένα πλούσιο φωτογραφικό ρεπορτάζ από την Αφρική με φωτογραφίες Ναών, λειτουργιών, Βαπτίσεων, αποστολές δώρων και διαφόρων εφοδίων στις μακρινές αυτές περιοχές.

Και είναι ιδιαίτερα ευχάριστο να βλέπεις σε ζωντανές φωτογραφίες έναν Ορθόδοξο Επίσκοπο να μοιράζη ρούχα και τρόφιμα στο Καμερούν, έναν ιερέα μαύρον να λειτουργεί στη Ζιμπάμπουε, έναν ιεραποστολικό σταθμό στην Κινσάσα, όπου δίδονται φάρμακα και λοιπά.

Το πρώτο από αυτά τα περιοδικά είναι το «Εξωτερική Ιεραποστολή», που ξεκίνησε το 1963 στη Θεσσαλονίκη με τον ενθουσιώδη ιατρό Π. Παπαδημητρακόπουλο. Το δεύτερο περιοδικό άρχισε στην Πάτρα από τον σύλλογο «Πρωτόκλητος» με τον τίτλο «Φως Εθνών». Και εδώ πλούσιο ρεπορτάζ, αλλά και σημαντικές συνδρομές στη στήλη των εισφορών.

Στη συνέχεια οι πρωτοβουλίες αυτές συντονίστηκαν και προωθήθηκαν με το σχετικό γραφείο της Αποστολικής Διακονίας, που εκδίδει το περιοδική «Πάντα τα έθνη». Είχε προηγηθεί το ιεραποστολικό γραφείο «Πορευθέντες», που ιδρύθηκε το 1959 από τον αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο και εξακολουθεί να εργάζεται.

Δύο άλλα σχετικά δημοσιογραφικά όργανα είναι ο «Ιεραποστολικός Ταχυδρόμος» που εκδίδεται στην Κυψέλη Αθηνών από τον εκεί σχετικό σύλλογο, καθώς και ο «Κοσμάς ο Αιτωλός», που εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη από τον αδελφό του φονευθέντος στην Αφρική Αγιορείτου ιερομονάχου και ιεραποστόλου Κοσμά Ασλανίδη, της Μονής Γρηγορίου.

Προ πενταετίας ξεκίνησε και ένα άλλο περιοδικό, το «Οδοιπορικό» της Ορθοδόξου Ιεραποστολής στην Άπω Ανατολή από το εν Αθήναις σχετικό Πατριαρχικό Ίδρυμα με διευθυντή τον θεολόγο Ιωάννη Λάππα, Δ.Θ. Κι αυτό μας ενημερώνει κάθε τρίμηνο για τις δραστηριότητες στην Κορέα, αλλά και της Νέας Ζηλανδίας και του Χονγκ Κονγκ.

Πλούσια λοιπόν συγκομιδή!

Η.Ω.

Μικρό σχόλιο:

Ευχαριστούμε το πειροδικό "Ανάπλασις" για τα καλά του λόγια. Τα επαινετά λόγια του σοβαρού και ιστορικού αυτού περιοδικού για την εξωτερική ιεραποστολή, αφενός μεν εκφράζουν μια ιτορική πραγματικότητα, ότι δηλαδή οι από πεντηκονταετίας κόποι και θυσίες των προκατόχων μας έδωσαν πλούσιους πνευματικούς καρπούς, τους οποίους σήμερα όλοι βλέπουμε και χαιρόμαστε, αφετέρου δε, μας ενθαρρύνουν να συνεχίσουμε, με τη δύναμη του Θεού, το ευαγγελικό και θεάρεστο έργο της εξαπλώσεως της ορθοδόξου πίστεως στα έθνη.

Συμφωνούμε απόλυτα με το χαρακτηρισμό, ότι οι δραστηριότητες όλων των φορέων και συλλόγων, στον τομέα της εξωτερικής ιεραπσοτολής χρεώνονται ως έργο της Ορθόδοξης ελλαδικής Εκκλησίας, για το οποίο όλοι καυχόμαστε εν Κυρίω.

Το άρθρο, κατά τη γνώμη μας, "υπονοεί" και μια άλλη δυσάρεστη πραγματικότητα που επικρατεί σήμερα στην ελλασική εκκλησία. Ότι πάσχει και υστερεί ο άλλος τομέας, εκείνος της εσωτερικής ιεραποστολής. Εκεί συμφωνούμε με το "υπονοούμενο", καθότι αυτό είναι φανερό από το γεγονός ότι σχεδόν νεκρώθηκε ο νευραλγικότερος και πνευματικότερος τομέας της εσωτερικής ιεραποστολής, αυτός της κατηχήσεως των νέων και άλλων ομάδων πιστών, που παρέχεται μέσω των οργανωμένων θεσμών της εκκλησίας μας, όπως είναι οι ενορίες. Πονούμε γι' αυτό και επιθυμούμε να δούμε την αναβίωση της κατηχητικής δράσης των ενοριών, ανανεωμένη και προσαρμοσμένη στις σύγχρονες συνθήκες.

Ο διαχωρισμός της ιεραποστολής σε εσωτερική και εξωτερική είναι περισσότερο λεκτικός προς συνεννόηση και όχι ουσιαστικός. Η ιεραπσοτολή είναι μία: η συνεχής προσπάθεια της εκκλησίας προς μετάδοση των αληθειών της ορθόδοξης πίστης, τόσο προς τους αβάπτιστους και τους ειδωλολάτρες, ώστε να βαπτιστούν και να γίνουν μέλη της, όσο και προς τους βαπτισμένους, ώστε συνεχώς να καλλιεργούνται πνευματικά, να εμβαθύνουν στις αλήθειες της πίστης και να αγιάζονται. Επομένως, δεν πρέπει να βλέπουμε την εξωτερική ιεραποστολή ως κάτι διαφορετικό από το έργο της εκκλησίας. Είναι έργο δικό της, χρέος της, καθήκον της και εντολή του Χριστού. Είναι έργο και καρπός του ενεργούντος εν τη Εκκλησίας Αγίου Πνεύματος. Όλα αποβλέπουν στην δόξα του αγίου ονόματος του Τριαδικού Θεού και στη σωτηρία των αδελφών.

Βάιος Πράντζος